Een warrant is een gesecuritiseerd derivaat: een door een uitgevende instelling gecreëerd effect waarvan de waarde samenhangt met een onderliggende waarde en vooraf vastgelegde voorwaarden. Daarmee verschilt een warrant juridisch van een gestandaardiseerd optiecontract, ook al kunnen call- en putwarrants qua payoff op opties lijken.
Bij een warrant zijn daarom vooral deze vragen van belang: wie is de uitgevende instelling, wat is de onderliggende waarde, welke strike en vervaldatum gelden, welke ratio wordt gebruikt en hoe vindt de afwikkeling plaats?
Bekijk de geselecteerde aanbieders of onderzoek welke dienstverlening en functies u nodig hebt.
De keuzehulp helpt u uw uitvoeringswensen te ordenen.
Een callwarrant krijgt volgens de productvoorwaarden waarde wanneer de onderliggende waarde gunstig beweegt ten opzichte van de uitoefenprijs of strike. Een putwarrant werkt in de tegenovergestelde richting.
Hoe de uitbetaling precies wordt berekend hangt af van de voorwaarden. Warrants kunnen bijvoorbeeld in geld worden afgerekend. Ga daarom niet automatisch uit van fysieke levering van de onderliggende waarde.
Bij vrijwel iedere warrant zijn drie velden essentieel:
Een lage beursprijs van een warrant betekent niet dat de winstkans groter is. Die prijs weerspiegelt onder meer de afstand tot de strike, resterende looptijd, volatiliteit, ratio, marktomstandigheden en de voorwaarden van het product.
Stel als vereenvoudigd cash-settlementvoorbeeld dat één callwarrant de volgende voorwaarden heeft:
De intrinsieke waarde per warrant is dan in deze vereenvoudiging:
(€55 − €50) × 0,1 = €0,50.
Heeft u de warrant eerder voor €0,30 gekocht en wordt hij onder deze vereenvoudigde aannames voor €0,50 afgerekend, dan is het bruto verschil €0,20 per warrant.
Dit is geen rendementsverwachting. Een warrant kan vóór expiratie anders worden geprijsd en kan waardeloos aflopen als de relevante payoffvoorwaarde niet wordt gehaald. Spread, transactiekosten, volatiliteit, tijdswaarde en productvoorwaarden zijn in het voorbeeld weggelaten.
Net als bij opties kan de prijs van een warrant worden beïnvloed door meer dan alleen de actuele koers van de onderliggende waarde. Denk onder meer aan:
Daardoor kan de onderliggende waarde in de verwachte richting bewegen terwijl de warrant toch minder sterk stijgt of zelfs daalt.
Een beurs faciliteert handel, maar geeft een gestandaardiseerd optiecontract niet op dezelfde manier uit als een financiële instelling een warrant uitgeeft. Bij een warrant heeft u een vordering die afhankelijk is van de uitgevende instelling en de voorwaarden van het effect.
Dat brengt uitgeversrisico mee. Als de uitgevende instelling haar verplichtingen niet kan nakomen, kan dat gevolgen hebben voor de waarde of afwikkeling van de warrant, los van de onderliggende markt.
Bij gestandaardiseerde beursopties werkt de contract- en clearingstructuur anders. Voor de basis daarvan leest u Opties.
Warrants worden op handelsplaatsen verhandeld, maar de verhandelbaarheid van een specifieke serie kan verschillen. Kijk daarom naar bied- en laatprijzen, beschikbare quotes, handelsuren en de rol van een liquidity provider.
Let bij de prijsstelling ook op de spread in euro’s. Een verschil van €0,04 tussen bied- en laatprijs betekent bij 500 warrants al €20 prijsfrictie voor een directe koop-en-verkoopronde, als de getoonde quotes voor de volledige hoeveelheid uitvoerbaar zijn. Eventuele transactiekosten komen daar nog bij.
Een beursnotering garandeert niet dat u ieder moment tegen een gewenste prijs kunt verkopen.
Controleer vóór een order ten minste:
Warrants zijn complexe producten. De concrete toegang en passendheidstoets hangen af van de aanbieder en uw rekeningroute. Voor de bredere vergelijking met andere derivaten gaat u naar Derivaten.
