Warrants

Een warrant is een optie waarbij je het recht hebt om effecten te kopen, van te voren of op een
bepaalde datum. Net als bij opties is er sprake van een call-warrant en een put-warrant. De call-
warrant heeft betrekking op het kopen van effecten, de put-warrant op het verkopen van effecten.
Warrants zijn opties, omdat de houder het recht heeft op te kopen, maar niet de verplichting om de
effecten ook werkelijk te kopen. Warrants worden uitgegeven door een onderneming of instelling.

Call-warant en put-warant
Bij call warants koop je het recht om binnen een bepaalde periode een onderliggende waarde te
kopen. De prijs en datum zijn van te voren vastgelegd in een contract. Bij put warranten gaat het
juist om het recht binnen een bepaalde periode en voor een bepaalde prijs iets te verkopen.

Warants vs. opties
Misschien zie je weinig verschil tussen warrants en opties, maar er zijn toch een drietal verschillen.
Allereerst worden optiebeurzen uitgegeven door de optiebeurs. Verder is de looptijd van warranten
meestal langer dan die van opties. Ten slotte hebben opties die op de beurs worden verhandeld één
onderdeel als onderliggende waarde, terwijl beleggers in warranten meerdere soorten en maten
hebben. Soms lijken opties veel op warrants, maar het zijn echte opties als ze via de beurs lopen.

Voor- en nadelen
Met beleggen in warrants kun je meer stukken kopen voor dezelfde prijs. Bovendien heb je bij een
goedkope warrant een grotere kans op winst. Maar er zijn ook nadelen, zoals de einddatum van een
warrant. Stijgt de koers niet snel genoeg? Dan ben je jouw geld kwijt. Ook het handelsvolume van
de warrant is nadelig. Mensen beleggen meer in aandelen dan in warrants, waardoor de kans kleiner
is dat iemand jouw warranten koopt: het is lastig om je winst te nemen of verlies te beperken.