Indexbeleggen en ETF-beleggen worden vaak als synoniemen gebruikt, maar ze beschrijven verschillende dingen. Indexbeleggen is een beleggingsmethode: een portefeuille probeert een vooraf gedefinieerde index te volgen. ETF beschrijft een fondsstructuur die gedurende de handelsdag op een beurs verhandelbaar is.
Een ETF kan een index volgen, maar kan ook actief worden beheerd. En een indexfonds hoeft geen ETF te zijn. Voor uw keuze telt vooral wat het fonds volgt of beheert, hoe het die blootstelling opbouwt en hoe u de participatie koopt of verkoopt.
Een index bepaalt volgens vooraf vastgelegde regels welke effecten worden opgenomen en hoe ze worden gewogen. Die regels kunnen bijvoorbeeld gebaseerd zijn op marktkapitalisatie, sector, regio, obligatiekenmerken of factoren.
Een breed samengestelde index kan veel ondernemingen en markten omvatten. Dat kan concentratierisico verminderen ten opzichte van een paar losse posities, maar brede spreiding volgt niet automatisch uit het woord index. Een sector-, landen- of thema-index kan juist sterk geconcentreerd zijn.
Wilt u de indexmethode zelf verdiepen, lees dan Index Investing.
Een ETF-participatie wordt op een beurs verhandeld. De prijs beweegt tijdens de handelsdag en kan tijdelijk boven of onder de netto-inventariswaarde van het fonds liggen. Bied-laatspread, beursliquiditeit en het moment waarop de onderliggende markt open is kunnen daardoor relevant zijn.
Bij veel traditionele open-end indexfondsen worden orders op vaste momenten verwerkt volgens de prijs- en cut-offregels van het fonds. U handelt dan niet voortdurend tegen een zichtbare beurskoers.
Geen van beide mechanismen is op zichzelf beter. Het gaat erom welk order- en prijsmechanisme past bij de manier waarop u wilt inleggen of opnemen.
Een fonds kan een index volledig fysiek repliceren, een representatieve selectie gebruiken (sampling) of de indexblootstelling geheel of gedeeltelijk synthetisch via derivaten verkrijgen.
Bij fysieke replicatie bezit het fonds de relevante effecten direct of volgens een geselecteerde steekproef. Bij synthetische replicatie spelen ook swapvoorwaarden, tegenpartijstructuur en onderpand een rol. Dit zijn verschillende implementatiemethoden; “fysiek” is niet automatisch eenvoudig of risicoloos en “synthetisch” is niet automatisch ongeschikt.
De volledige productmechaniek staat op ETF's.
Kosten, belastingen binnen het fonds, transacties, kasposities, sampling, dividendbehandeling en andere implementatiekeuzes zorgen ervoor dat het fondsresultaat kan afwijken van de benchmark. Dat verschil wordt vaak beschreven met tracking difference; de variatie daarin met tracking error.
Een lage beheervergoeding is daarom relevant, maar niet de enige maatstaf. Kijk naar het totale kostenniveau én naar hoe nauwkeurig en robuust het fonds zijn mandaat uitvoert.
Voor de bredere kostenlaag leest u Kostenbeheersing in beleggen.
Een uitkerende share class betaalt bepaalde fondsinkomsten uit. Een accumulerende of herbeleggende share class houdt die inkomsten in het fonds en verwerkt ze in de fondswaarde.
Dat verandert wat u als belegger periodiek op uw rekening ontvangt. Het zegt niet dat de ene variant een hoger economisch totaalrendement garandeert dan de andere. Fiscale gevolgen hangen af van uw situatie, rekening, fondsstructuur en geldende regels.
Wie iedere maand € 100 wil inleggen, moet het handelsmechanisme meewegen. Een ETF wordt doorgaans via een beursorder aangekocht; daarbij kunnen spread, vaste orderkosten en eventuele minimale ordergroottes meetellen. Een traditioneel indexfonds kan aankopen volgens een vaste fondsdeadline verwerken. Niet elk platform ondersteunt automatisch dezelfde periodieke orderfunctie voor beide routes.
Stel dat twee producten dezelfde markt volgen. Dan kan het ene product door lagere fondskosten aantrekkelijk lijken, terwijl bij kleine periodieke aankopen de uitvoeringskosten van de rekening het verschil verkleinen of omkeren. Vergelijk daarom de fondskosten, aankoopkosten én de praktische mogelijkheid om uw inleg automatisch uit te voeren.
Kijk vóór u een concreet fonds selecteert naar:
de onderliggende markt en de mate van concentratie;
het index- of actieve mandaat;
de replicatiemethode;
fondsdomicilie en juridische structuur;
totale fondskosten en transactiekosten;
beurs- of fondsordermechanisme;
liquiditeit en bied-laatspread waar van toepassing;
uitkerende of herbeleggende share class;
valuta van de beleggingen en eventuele hedgepolicy.
Zo blijven ETF, indexfonds, passief beheer, kosten en spreiding afzonderlijke kenmerken die u apart kunt beoordelen.
Wilt u vervolgens de bredere fondsroute vergelijken, ga dan naar Beleggingsfondsen.
