Beleggers beschikken tegenwoordig over meer informatie, lagere transactiekosten en snellere handelsmogelijkheden dan ooit. Toch maakt toegang tot meer data beslissingen niet automatisch beter. Juist wanneer koersen continu zichtbaar zijn en handelen vrijwel zonder frictie kan, wordt het moeilijker om onderscheid te maken tussen informatie die werkelijk relevant is en prikkels die vooral om aandacht vragen. Beleggingsgedrag gaat daarom verder dan een lijst bekende psychologische valkuilen. Beslissingen worden mede gevormd door de manier waarop rendement wordt weergegeven, welke informatie als eerste in beeld komt, hoe vaak een belegger zijn portefeuille controleert en welke handelingen een platform gemakkelijk maakt. Ook eerdere aankoopprijzen, recente winsten en verliezen en de behoefte om iets te doen kunnen het proces beïnvloeden. Via de artikelen in deze categorie onderzoeken we hoe zulke gedragsmechanismen doorwerken in selectie, timing, risicoperceptie en portefeuillebeheer. Daarbij staat niet de veronderstelling centraal dat emoties volledig kunnen worden uitgeschakeld. Een beter doel is een proces ontwerpen waarin belangrijke beslissingen minder afhankelijk zijn van stemming, koerskleur of toevallige aandacht. De praktische vraag is steeds: welke informatie hoort vóór een beslissing beschikbaar te zijn, welke regels voorkomen impulsief handelen en welke onderdelen kunnen verstandig worden geautomatiseerd? Zo wordt gedragsrisico een onderdeel van portefeuilleontwerp in plaats van een probleem dat pas achteraf wordt herkend.